zondag 21 mei 2017

Jack Hylton (HMV, 1925)


Jack Hylton (02.07.1892 - 29.01.1965): Engels bandleider en impresario, m.n. beroemd in de jaren '20 en '30. 
Hij nam vanaf 1921 meer dan 2000 titels op met The Queen's Dance Orchestra (HMV, 1921-1923), Jack Hylton Jazz Band (Zonophone, 1921-1922), Grosvenor Dance Orchestra (Zonophone, 1922-1923),  "Metro-Gnomes" Dance Orchestra (Zonophone, 1924), Jack Hylton's Brighter London Band (Zonophone, 1924), Jack Hylton's Kit-Cat Band (HMV, 1926) en vooral het Jack Hylton Orchestra (HMV, 1923-1931; Decca 1931-1933; HMV 1935-1940).
Vanaf november 1931 tot  nam Jack Hylton op voor het nieuwer label Decca, waar hij een belangrijk aandeelhouder van was, en ook een leidinggevende functie bekleedde.
Het Jack Hylton Orchestra werd ontbonden tijdens de tweede wereldoorlog.
Tijdens en na de tweede wereldoorlog was hij vooral actief als impresario.

Nu twee lekkere plaatjes uit zijn begintijd: een akoestische (opgenomen met een hoorn) en een vroeg-elektrische opname (opgenomen met microfoons). Er zit slechts 4 maanden verschil tussen de opnamen, maar wat een verschil in kwaliteit! 



Jack Hylton and his Orchestra:

1  "Indian Love Lyrics" (Amy Woodforde-Finden, arr. M. Williams):
    Temple bells    2:55
2  Bouquet (I shall always think of you) (H. Nicholls)    3:06
    78t 25 cm: HMV B 2030   (4-975/6)   Bb 6087-2 / Bb 6088-2
    Opname Hayes, Middlesex, 08-05-1925 (akoestische opname)

3  Stamboul (H. David)    2:34
4  Chick, chick, chicken (McGhee, Holt, King)    2:52
    78t 25 cm: HMV B 2121   (5-642/3)   Bb 6704-3 / Bb 6705-3
    Opname Hayes, Middlesex, 17-09-1925 (elektrische opname)

Download mp3

maandag 15 mei 2017

Debroy Somers Band (Columbia, 1927, 1929)


Debroy Somers (Dublin, 11.04.1890 - Westminster, 27.05.1952): studeerde piano aan het Royal Irish Academy of Music en hobo aan de Royal Military School of Music.
Werkte als arrangeur voor Bert Ralton & his New York Havana Band. Na Raltons vertrek naar Amerika herdoopte hij in 1923 de band tot The Savoy Orpheans.
1926: verliet de band om te werken als arrangeur.

1927: vormde het Debroy Somers Orchestra. Het orkest nam veel op voor Columbia, en verscheen ook in films.

"The Desert Song" is een operette geschreven door Sigmund Romberg (1887-1951), die in première ging op Broadway in 1926.

"The Singing Fool" is een deels sprekende film uit 1928 met Al Jolson in de hoofdrol. De zanger George Dewey Washington (1898-1954) probeert zijn stem op die van Al Jolson te doen lijken. De film was een vervolg op "The Jazz Singer" (1927).



Debroy Somers Band:

1  "The Desert Song" (Sigmund Romberg): Selection 1 + 2    7:41
    78t 30 cm: Columbia 9200   (W)AX 2552/3
    Opname 06-04-1927

2  "The Singing Fool" (arr. Reg. Connally): Selection 1 + 2    7:59
    George Dewey Washington, zang
    78t 30 cm: Columbia 9754   (W)AX 4920/1
    Opname 15-05-1929

Download mp3

dinsdag 9 mei 2017

Nat Gonella: Odeon, 1937, 1939


Nat Gonella (07.03.1908 - 06.08.1998): Engelse trompettist, bandleider, zanger. Van 1934 tot aan het begin van de oorlog leidde hij een zeer succesvolle band, The Georgians, die veel opnamen maakten voor Odeon/Parlophone.
Een discografie van Nat Gonella & his Georgians vind je hier.
Erg vrolijke muziek, waar het plezier vanaf spat. Met humor (The spider and the fly) en goede arrangementen. Nat Gonella liet zich inspireren door Louis Armstrong en dat is te horen.


Nat Gonella and his Georgians (Nat Gonella, vocals):

1  The spider and the fly (Fats Waller, Andy Razaf, Johnson)    3:18
2  Howdy, cloudy morning (Dixon, Woods)    2:48
78t 25 cm: Odeon O-31 518 a/b   L-Ce 9703-1 / 9704-1
Opname 03-04-1939

3  On the Isle of Kitchymiboko (Pola Chase)    2:59
4  "London Melody" (film): Jingle of the jungle (Sigler; Goodhart; Hoffman)    3:10
78t 25 cm: Odeon OF 5379   E 8201-1 / 8202-1
Opname 09-03-1937

Download mp3

zondag 30 april 2017

Renato Carosone: Pathé, 1954


Ik kreeg enkele heerlijke 78t.plaatjes van een lieve vriendin van me - en dit is er een van.

Renato Carosone (Napels, 03.01.1920 - Rome, 20.05.2001): Italiaanse pianist en zanger. Haalde zijn conservatoriumdiploma piano in 1937, op z'n 17e. Hij vertrok naar Addis Abeba, Ethiopië, waar hij tot 1946 bleef en actief was als pianist. Hij vormde een trio, al snel uitgebreid tot kwartet, en nog later tot een orkest, maar stopte na veel succes in 1960, wijdde zich hoofdzakelijk aan schilderen. In 1975 maakte hij zijn come-back. 


1  Malafemmena (Totò)    2:45
2  La pansè (Rendine; Pisano)    3:24
Renato Carosone e il suo Quartetto
Gegè di Giacomo, vocals op kant 2
78t 25 cm: Pathé MG 246   CMT 368 / 409
Opname 1954

Download mp3

donderdag 20 april 2017

"De Groote Parade": Columbia Orkest (Columbia); Pierre Palla (Odeon)


"De Groote Parade" is een zwijgende Amerikaanse film uit 1925 van regisseur King Vidor, die in 1927 ook in Nederland werd uitgebracht. 
Volgens het label van de versie van het Columbia-Orkest is Max Tak de componist van de muziek. Of hij ook de dirigent is is onbekend. De kans lijkt me klein, anders zouden ze zijn naam toch op het label vermeld hebben.

Op de Odeon-plaat van Pierre Palla (Venlo, 05.01.1902 - Heerlen, 11.12.1968) staat andere muziek die voor deze film gecomponeerd is, kant 1 door Yvan-Y'Ener en kant 2 door Keith Prowse. Kijk hier voor meer informatie over Pierre Palla, en voor opnamen van hem die je kunt downloaden.


Renee Adoree, John Gilbert in The big parade (1925)

Max Tak (Amsterdam, 09.08.1891 - New York, 8.8.1967): Nederlands musicus, componist en journalist. Geboren in Amsterdam in een familie van Joodse diamantbewerkers. Had vioolles van William Klein, Sylvain Noach en Johan C. Herbschleb, eerste violist bij het Concertgebouworkest. 
In 1908 mocht Tak voorspelen bij Willem Mengelberg en werd aangenomen als leerling bij de tweede violen voor f25,- per maand. ook volgde hij nog vioolles op het conservatorium bij Alexander Schmuller en compositieles bij Cornelis Dopper. 
Tot eind 1916 bleef Tak verbonden aan het Concertgebouworkest, de laatste jaren bij de eerste violen. 
Ondertussen schnabbelde hij er enorm bij: hij speelde in de amusementssector en in horecagelegenheden en had een handeltje in violen en strijkstokken. Hij schreef liedjes voor JeanLouis Pisuisse: De fancy-fair en De gangen van het Concertgebouw (1914). 
Vanaf 1915 speelde Tak in ontspanningscentrum 'Bellevue' met een eigen ensemble populair-klassieke zomerconcerten. 
In 1916 werd hij door de directeur van de bioscoop Cinema Palace in dienst genomen om een bioscooporkest op te richten. Max Tak stelde wekelijks de muziek samen ter begeleiding van de zwijgende films. 
In 1921 kwam hij in dienst bij Abraham Tuschinsky en bleef tot de Duitse bezetting actief in het Tuschinski Theater als muzieksamensteller, dirigent en publiciteitschef. 
Verder was hij Jazz-recensent bij De Telegraaf, presenteerde voor de AVRO platenprogramma's, zat in de AVRO programmaraad, schreef veel filmmuziek (o.a. voor Het meisje met den blauwen hoed, 1934; Ergens in Nederland, 1940, in totaal ca. 21 films). 
Wegens zijn Joods-zijn werd Tak in 1940 ontslagen bij Tuschinski, dat inmiddels door de Duitsers was omgedoopt in Tivoli. Hij vluchtte naar Curaçao (1941) en daarna naar de New York (1943). 
Na de oorlog werd hij correspondent voor Elseviers Weekblad. Hij organiseerde o.m. een tournee van het Concertgebouworkest in Amerika en zorgde er mede voor dat Willy Alberti in 1959 een hit had in Amerika met het liedje Volare
Max Tak was van 1916-1925 gehuwd met de concertzangeres Ypkje Zeinstra (1885-1968), die de relatie beëindigde vanwege de vele buitenechtelijke relaties van haar man. Hij hertrouwde in Amerika met Helen Kinney (1909-1997).



1  "De groote parade": Paraphrase deel 1+2 (Max Tak)    7:06
    Columbia Orkest
    78t 30 cm: Columbia D 17171   (W)FX 122 / 123

2  "De groote parade" (Yvain Y'Ener/Keith Prowse)    8:20
    Pierre Palla, Tuschinski orgel
    78t 30 cm: Odeon AA 178001 a/b   Aoo 1230-2 / 1231



Download mp3

vrijdag 14 april 2017

Gaiety Dance Band: Edison Bell Winner


Een elektrisch opgenomen plaatje, 1929 of iets later, veel gedraaid. Twee heerlijke foxtrotjes! Het is lente! Ga in de tuin zitten met je lief, neem een biertje, draai de slinger van de koffergrammofoon ... en wat is er dan mooier dan een 20-er jaren dance band met tuba? En een zoetgevooisde stem die deze tekst zingt, die uitpuilt van de cliché's:

I love you I love you I love you
you're part of all my dreams
I love you I can't live without you
my life is empty it seems

You may do what you may
Whatever you say
You know that I'll always love you this way

Ik heb geen informatie over het Gaiety Dance Orchestra kunnen vinden. Ik weet wel dat ze veel opgenomen hebben voor Edison Bell Winner, maar ik weet niet of het gaat om een pseudoniem van een Amerikaanse band (wat regelmatig voorkomt).
Dit plaatje is behoorlijk vaak gedraaid, er is dus wel wat ruis te horen. Maar dat vinden 78t. liefhebbers niet erg ;-)

Het liedje Sweetheart of my dreams is geschreven in 1928.
Weary River is een film uit 1929, geregisseerd door Frank Lloyd, een man die tussen 1916 en 1955 38 films maakte. Het is een overgangsfilm tussen de zwijgende films en de talkies.

I have been just like a weary river
That keeps winding endlessly
Fate has been a very cheerful giver
To most ev'ryone but me

Oh, how long it took me to learn
Hope is strong and tides have to turn
And now I know that ev'ry weary river
Someday meets the sea



1  Sweetheart of my dreams (I love you, I love you) 
    (Art +Kay Fitch; Bert Lowe)    3:00
2  "Weary river" (film): Weary river 
    (Louis Silvers, Grant Clarke)   2:54
Gaiety Dance Band
78t 25 cm: Edison Bell Winner 4931   12321 / 12322

Download mp3

zondag 9 april 2017

Rector, Choir and Organist St Mary-le-Bow (Broadcast, 5155)


Op dit bijzondere plaatje uit begin jaren '30 horen we een middagdienst in de kerk St. Mary-le-Bow, Cheapside, Londen, met rector, koor en organist.
Helaas is het plaatje aan het einde van kant 2 in slechte staat, maar vooruit, als curiositeit past dit plaatje perfect op mijn blog.
De Broadcast Twelve Records werden gemaakt in de periode 1928-1934. De Broadcast Twelve zou even lang moeten duren als een 12 inch (30 cm) 78t.plaat, dus ca. 4 tot 4,5 minuut per kant. Om dat te bereiken hadden de platen een smallere groef, en een kleiner label. Deze totale plaat duurt 7:15, dus zeker langer dan een gewone 10 inch (25 cm) 78t.plaat, die meestal tussen de 2 en 3 minuten per kant duren. 
Broadcast Twelve was een sub-label van de Britse tak van Vocalion.



St. Mary-le-Bow, Cheapside, London
Evening service, part 1/2    7:15
The Rector, choir and organist
78t 25 cm: Broadcast Twelve


Download mp3